Hoe het werkt
Piekeren is een denkpatroon dat je kunt veranderen
Elke gedachte volgt een paadje in je hoofd. Denk je iets vaak genoeg, dan
wordt dat paadje breder, tot het als het ware een snelweg is waar je bijna
vanzelf op terechtkomt. Zo werkt piekeren ook. Je brein kiest vaak voor de
snelle, makkelijke route, en als dat die snelweg is, dan zal die daarvoor
kiezen.
Het goede nieuws? Dit mechanisme werkt ook de andere kant op. Je brein blijft
zich je hele leven aanpassen aan wat je vaak doet en denkt. Wetenschappers
noemen dat neuroplasticiteit. Paadjes die je veel gebruikt worden sterker, en
paadjes die je laat liggen groeien langzaam dicht. Je brein is geen blok beton,
het past zich aan aan waar jij loopt.
Daarom lukt "gewoon stoppen met piekeren" ook zelden. Je vecht dan tegen een
snelweg die er jaren over deed om aan te leggen. Dat zegt niks over te weinig
wilskracht. Je hebt gewoon nog geen betere of snellere route om op over te
stappen.
Zo'n nieuw pad aanleggen begint klein, en in het begin voelt het onwennig.
Doe je het vaker, dan wordt het vanzelf de route die je hoofd pakt. Stoppen met
piekeren gaat zo eerder over oefenen dan over harder je best doen.
